Vorige keer vertelde ik over de twintig-miljoen-vraag.
Dat is een heel grote vraag. Zeker voor mensen die opgegroeid zijn met het gevoel zelf geen macht te hebben over hun leven, over hun welbevinden en zelfs niet over de kleine keuzes. Ik ken een lotgenote, een schat van een jonge vrouw, ze kwam bij me logeren.  Gewoon, vanwege het leuk en gezellig en even weg zijn uit de situatie “waarin haar vader ‘effe’ langskomt”. Een jonge vrouw, buitengewoon slim en lief en voor de buitenwereld een succesvol studente. Ze was bij me thuis en ik merkte dat ze niets kon beslissen, niet wat ze wilde eten, niet wat ze wilde drinken, niet waar ze wilde slapen en eigenlijk helemaal niks.    Keuzes zijn er in groot en klein maar als je zoals deze vriendin van me, niet kúnt kiezen, dan zit er meer achter. Een keuze wordt moeilijk omdat je de consequenties vreest. Als je geleerd hebt dat je de juiste keus moet maken omdat je anders mishandeld of misbruikt wordt, of dat de manier waarop dat gebeurt nog naarder en heftiger wordt, dan kijk je wel uit met keuzes maken. Veel lotgenotes hebben het gevoel dat ze altijd het verkeerde kiezen omdat veel misbruikers hun slachtoffers een keus voorleggen die in feite geen keus is (oftewel, je mag dan kiezen tussen twee verschrikkelijke dingen). Of ze doen toch gewoon wat zij willen en luisteren niet naar jouw keus.

Veel daders laten een kind kiezen tussen het ene verschrikkelijke en het andere verschrikkelijke en zeggen daarna: “je zei dat je dat wilde”. Logisch dus dat kiezen levensbelangrijk en heel eng wordt. En op een dag ga je niet meer kiezen, dan laat je gebeuren wat er gebeurt. Dan heb je tenminste niet telkens het nare gevoel dat je het verkeerde hebt gekozen en het ‘dus’ je eigen schuld is. Als je niks kiest, ben je niet verantwoordelijk. En bij niet-kiezen kun je altijd nog een sprankje hoop houden dat het deze keer anders loopt. Hoop is zo belangrijk dat we liever onze keuzevrijheid opgeven dan de hoop.

Slachtoffers van geweld in de kinderjaren dromen veel, mega veel dagdromen hebben we, waarin het beter wordt, we opeens prinsesjes blijken te zijn,of een groep motorrijders ons komt helpen, de draak verslagen wordt door de prins die echt lief is, ga maar door. Dat dromen leren we vanzelf af, het wordt ingehaald door de realiteit van pijn en verdriet en angst. Wat overblijft is de hoop, steeds vager en verder weg. En dan kom je in een veiligere situatie, je wordt niet meer misbruikt of mishandeld en je hoop groeit weer.

 

Een van de vaste onderdelen van een verwerking is leren keuzes te maken. Kiezen voor jezelf, voor jouw veiligheid, voor de dingen die jij wilt. Maar wát wil je dan? Vaak ligt dat vergeten ergens in een stoffig hoekje in het emotionele deel van je brein. Een plaats dus waar je jaren niet geweest bent. Het is heel eng om te gaan dromen, om dingen te willen en vooral om dingen niet te willen. Allemaal dingen waar we in de verwerking mee bezig zijn. Daarom is de twintig-miljoen-vraag een van mijn favoriete vragen. Het helpt weer te gaan dromen, mogelijkheden te zien, te ontdekken wat je leuk vindt. Ria, lotgenote en hard bezig met verwerken: “En wat zou ik doen met twintig miljoen? Geen idee op dit moment, in ieder geval duizend (troost-)dekentjes kopen”. Ik krijg heel vaak het antwoord dat ze anderen willen helpen, vooral in de verwerking en het voorkomen van misbruik. Veel van ons zorgen voor anderen, of het nou als werk is of in het privéleven, we zorgen ervoor dat het anderen goed gaat.
Misschien omdat we dát wel kunnen en dat we zo uiteindelijk leren hoe we goed kunnen zijn voor onszelf. Voor mij was dat net zo, ik zorg al heel lang voor anderen en het zit zo in me vast dat het alleen maar met kleine stapjes mijn systeem uit gaat. Ik wil anderen helpen, zeker weten en dat blijf ik ook doen. Maar er komt ook weer meer ruimte voor wat ik wil en voor de erkenning dat ik beperkte energie heb. Ik blijf zorgen, maar ga weer proberen meer tijd vrij te maken voor schilderen en andere dingen.

 

Dit lied blijft me ontroeren omdat het zo precies beschrijft hoe het altijd voor me voelde.”

 

 

I’ll feel the fear for you, I’ll cry your tears for you
Ik zal de angst voor je voelen, ik zal jouw tranen voor je huilen
I’ll do anything I can to make you comfortable
Ik zal alles doen wat ik kan om het je comfortabel te maken
Even if I fall down when you’re not around
Zelfs als ik neerval wanneer je niet in de buurt bent
Don’t worry about me, don’t worry about me
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

Cause if I fall, you’ll fall
Want als ik val, val jij ook
And if I rise, we’ll rise together
En als ik opsta, staan we samen op
When I smile, you’ll smile
Wanneer ik glimlach, glimlach jij ook
And don’t worry about me, don’t worry about me
En maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

I’ll feel the fear for you, I’ll cry your tears for you
Ik zal de angst voor je voelen, ik zal jouw tranen voor je huilen
I’ll do anything I can to make you comfortable
Ik zal alles doen wat ik kan om het je comfortabel te maken
Even if I fall down when you’re not around
Zelfs als ik neerval wanneer je niet in de buurt bent
Don’t worry about me, don’t worry about me
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

I’ll climb the hills you face, I’ll do this in your place
Ik zal de obstakels voor jou overwinnen, ik zal het in jouw plaats doen
I’d do anything to go through it instead of you
Ik zou alles doen om jouw plek in te nemen
But even if I fall down when you’re not around
Maar zelfs als ik neerval wanneer je niet in de buurt bent
Don’t worry about me, don’t worry about me
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

Cause if I fall, you’ll fall
Want als ik val, val jij ook
And if I rise, we rise together
En als ik opsta, staan we samen op
When I smile, you’ll smile
Wanneer ik glimlach, glimlach jij ook
And don’t worry about me, don’t worry about me
En maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

Cause if I fall, you’ll fall
Want als ik val, val jij ook
And if I rise, we rise together
En als ik opsta, staan we samen op
When I smile, you’ll smile
Wanneer ik glimlach, glimlach jij ook
And don’t worry about me, don’t worry about me
En maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

Cause if I fall, you’ll fall
Want als ik val, val jij ook
And if I rise, we’ll rise together
En als ik opsta, staan we samen op
When I smile, you’ll smile
Wanneer ik glimlach, glimlach jij ook
And don’t worry about me, don’t worry about me
En maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij
Don’t worry about me, don’t worry about me
Maak je geen zorgen om mij, maak je geen zorgen om mij

Vorig stukje
Volgend stukje