Vernieuwing komt met scheuten, tenminste, voor mij wel. De afgelopen jaren is er telkens een periode dat het, laten we zeggen nogal roerig is voor me. Oude dingen sluiten dan met ferme klappen en soms ben ik even stuurloos, geen idee waarheen ik moet. Wachten, geduld, afscheid nemen, nog meer geduld, nog meer afscheid en ongeduld in het zeker-weten-dat-het-een-doel-heeft. 
En langzaam kwamen de scheuten met vernieuwing op gang, nieuwe mogelijkheden die zich aanbieden, een nieuwe opleiding, mensen die ik leer kennen. 
En nu ben ik verhuisd. Alweer ja. Waar ik woonde was ik niet gelukkig. Natuurlijk zocht ik eerst de oorzaak in mezelf, want immers, geluk zit binnen in me. Dat is ook zo, maar ik voelde me opgesloten in een te kleine ruimte zonder frisse lucht. Bofferd als ik ben, kreeg ik een huis aangeboden waar ik weer naar buiten kan, waar de praktijkruimte groter is, lichter en waar ik kan ademen, zingen en gewoon mezelf kan zijn.
Gister ontving ik mijn eerste nieuwe klant op mijn nieuwe stekkie. En weer gebeurde er wat ik de magie van de behandelingen vind: we beginnen in openheid, met de intentie te laten komen wat gezien wil worden. De cliënte was niet bekend met energetische behandelingen maar het proces vindt vanzelf de weg, haar lijf gaf een plek aan die aandacht wilde. De oude blessure die ze daar ooit had deed geen zeer meer en gaf geen klachten meer. Maar bij het aandacht geven, voelen, ademen en in beweging brengen, kwam het verdriet over een nare tijd bij haar boven. We gaven het aandacht, het kreeg ruimte, er was tijd om te voelen en te rouwen. Ik hoop dat ze nu wat meer rust en ruimte gaat ervaren. Een mooie behandeling vond ik het, het is zo fijn als mensen openstaan hiervoor en mogen voelen wat het kan doen voor je.
Soms twijfel ik aan mijn keuze in werk en methode, maar gister was het weer zo mooi, vloeiend en natuurlijk. En toen kwam ik vanochtend op Facebook een statusupdate tegen van Prince Ea (is een aanrader die man te volgen). Het ging over trauma, over Peter Levine’s onderzoeken en methodes. Een helder stuk, ik hou van Peter Levine, hij is een van de mensen waarbij ik echt herkenning vind als het gaat om trauma en aanpak. Het stuk kun je hier lezen: https://upliftconnect.com/stress-its-not-in-your-head-its-in-your-nervous-system/?utm_source=facebook
Gisteren had ik ook nog een mooi gesprek met een vriend die me steeds weer raakt met zijn eerlijkheid en oprechte keuzes vanuit zijn hart, over welk pad te volgen, over keuzes die je maakt, dingen die je tegenkomt en over keuzes van je ziel. Al deze dingen maken met elkaar dat ik kan ontspannen, dat ik weet dat het goed is wat er gebeurt. Ik maak me steeds minder druk om de toekomst, mijn toekomst, want wat op mijn weg komt is dat wat nodig is om verder te gaan, om me te ontwikkelen, om mensen nog beter te kunnen helpen en om nog meer van het leven te genieten.
 Vandaag ga ik op pad met een vrouw die ik amper ken, we gaan genieten van de natuur, die hier prachtig is en vlakbij mijn voordeur begint. Ik weet niet wat vandaag brengt, wat morgen brengt. Maar mijn pad loop ik in vol vertrouwen. Ik hoop jullie ook.

 

Vorig stukje
Volgend stukje